Historisch Limburgs Mikwe gereinigd en ingepakt
In Venlo is begonnen met het schoonmaken van het Mikwe (joodse rituele bad) dat daar zeven jaar geleden is gevonden. Dat meldt de Limburgse regionale zender L1.
Bron: www.nik.nl
Het dertiende eeuwse mikwe staat nu nog op de gemeentewerf en verhuist naar het Limburgs Museum. Het moet voor het transport eerst worden schoongemaakt en ingepakt. Dat duurt tot eind augustus. Een bedrijf gaat het mikwe de komende weken schoonmaken met speciale stofzuigers. Vervolgens wordt het dertiende-eeuwse bouwwerk geconserveerd. Het mikwe wordt ook gecontroleerd op losse en kwetsbare delen. Die worden schoongemaakt en apart ingepakt.
Dan kan het 180 ton wegende badhuis naar het museum worden gebracht. Het mikwe wordt uiteindelijk geplaatst in een aparte zaal in de kelder van de dan in aanbouw zijnde nieuwbouw van het Limburgs Museum. Vanwege het gewicht en omvang kan het mikwe alleen in de kelder van de nieuwbouw een plek krijgen.
Het in Venlo bij graafwerkzaamheden gevonden mikwe is tijdelijk opgeslagen. Het gevaarte is in tweeën gehakt en opgetild. Het bad moet wijken voor de bouw van een parkeergarage aan de Maasboulevard.
Eind oktober 2004 is bij graafwerkzaamheden voor de nieuwe Maasboulevard in het centrum van Venlo het middeleeuws mikwe ontdekt. Volgens experts van het Jüdisches Museum in Frankfurt gaat het om het oudste mikwe dat in Nederland is aangetroffen. De vroegste vestiging van Joden in de Limburgse stad dateert van de veertiende eeuw, toen Venlo een economische bloei doormaakte. Er werd in die tijd al melding gemaakt van een, nog steeds bestaande, Jodenstraat. Die straat ligt dicht bij de Maasoever, achter de Havenkade, waar het mikwe is aangetroffen. Aan de Joodse aanwezigheid in Venlo kwam een einde toen de economische toestand vanaf de jaren zestig van de 15de eeuw verslechterde.
Boven het mikwe bevond zich een sjoel. Het mikwe in Venlo is veertig vierkante meter groot en bestaat uit vier delen in mergelsteen: een kleedruimte, een reinigingsruimte, een gebedsruimte en het eigenlijke rituele bad, waar men zich helemaal in onderdompelde en dat erg groot was: 2000 liter. De ingang ligt in het oosten en telt zeven treden (waarvan er vier zijn teruggevonden) en ligt 1.45 meter beneden het grondwater. De muren van de wasplaats zijn van mergel, de vloeren van maaskeien en baksteen. In een van de muren zitten een nis, waarschijnlijk bestemd voor een kaars en nissen voor het neerleggen van kleding.
Dat het mikwe van voor 1350 dateert, wordt afgeleid uit de vondsten van veel resten van kruiken van tussen 1325-1350 en het feit dat vanaf 1350 joden in Venlo werden vervolgd. De kruiken zijn toen waarschijnlijk in het mikwe gedumpt als een soort beerput.
Het mikwe stond tegen een ander interessant bouwwerk aan. Het betreft een gebouw dat het oudste stenen pand van Venlo is en dat dateert van voor de 13e eeuw. Aangenomen wordt dat het om een onderkomen gaat van de hertog van Gelre die het gebruikte als Waag- of Tolhuis.